நிலாதிரா

 கல்யாண நாள் முழுக்க ஒரு படபடப்பு. கூட்டத்தின் நடுவே சிரிச்சு, பேசுறது, சடங்குன்னு போறது, வர்றதுன்னு ஒரே பரபரப்பு. ஆனா, மனசுக்குள்ள ஒரே யோசனை, இன்னைக்கு ராத்திரி... என் ப்ரியா கூட நான் இருக்கப்போற முதல் ராத்திரி. அவளை எப்படி அணுகணும், எப்படி அவளை எனக்கேத்த மாதிரி மாத்தணும், முக்கியமா எப்படி அவளோட மனசுக்குள்ள நான் நிரந்தரமா இடம் பிடிக்கணும்னு யோசிச்சுக்கிட்டே இருந்தேன். ப்ரியா... பாக்குறதுக்கு ஒரு பொம்மை மாதிரி இருப்பா. வெள்ளந்தியா, கள்ளம் கபடம் இல்லாம, அவளோட கண்கள்ல ஒரு பயம் கலந்த வெட்கம் எப்பவும் இருக்கும். அதைப் பார்த்தாலே எனக்கு அவளை அணைச்சு, கொஞ்சிப் பேசி, அவளோட எல்லா பயத்தையும் போக்கணும்னு தோணும். மண்டபத்துல இருந்து வீட்டுக்கு வந்ததும், வழக்கமான சடங்குகள், உறவினர்களோட கேலி கிண்டல்னு ஒரு வழியா எல்லாம் முடிஞ்சு, நைட் பத்தரை மணிக்கு மேலதான் என் ரூமுக்கு வர முடிஞ்சது. ரூம் முழுக்க பூக்களால அலங்கரிச்சு, மல்லிகை வாசம் கம்முன்னு இருந்தது. நடுவுல ஒரு பெரிய கட்டில், வெள்ளை வெளேர்னு பட்டு மெத்தையோட. கதவை திறந்து உள்ள போனதும், அங்கே கட்டில்ல தலை குனிஞ்சு உட்கார்ந்திருந்த ப்ரியாவைப் பார்த...

 மூர்த்திக்கு சொந்தமா ஒரு பெரிய தென்னந்தோப்பு இருந்தது. அத ஒட்டி ஒரு நாலஞ்சு ஏக்கர் நெல் வயலும், பக்கத்துல சின்னதா ஒரு வாழைத் தோட்டமும் இருந்தது. காலங்காத்தால கண்ணு முழிச்சதும், ஒரு டம்ளர் கருப்பட்டிக் காபியை குடிச்சுட்டு, தோப்புப் பக்கமா ஒரு நடை போட்டுட்டு வரலன்னா அவனுக்கு அன்னிக்கு பகலே ஓடாது. வெயில் ஏறுற நேரத்துலதான் ஆளுங்க வேலைக்கு வருவாங்க. சுத்தி இருக்குற கிராமங்கள்ல இருந்துதான் பொம்பளைங்க வருவாங்க. இருபது வயசுப் பொண்ணுல இருந்து அம்பது வயசு ஆச்சி வரைக்கும் பலரும் வருவாங்க. அவுங்க எல்லாரும் வந்தா, அந்த தோப்பே கலகலன்னு ஆகிடும். வெறும் வேலைய மட்டும் பார்க்க மாட்டாங்க, கண்ட கதைகளைப் பேசி, சிரிச்சு, ஒருத்தரை ஒருத்தர் கிண்டல் பண்ணி, அந்த இடத்தையே ஒரு திருவிழா மாதிரி மாத்திடுவாங்க. மூர்த்திக்கு கல்யாணம் ஆகி ஒரு அஞ்சு வருஷம் இருக்கும். அவன் பொண்டாட்டி பேரு கவிதா. நல்லா சமத்து, வீட்டு வேலைய மட்டும் பார்த்துக்கிட்டு இருப்பா. வெளியில வர்றதுல்லாம் அபூர்வம். அதனாலயே, தோப்புல வேலை செய்யுற பொம்பளைங்களுக்கு மூர்த்தியை கிண்டல் பண்றதுக்கு ஒரு தைரியம் வந்துடும். "ஏன் மூர்த்தி அண்ணே, நேத்து ராத...

மறுநாள் காலை, நிகிதாவுக்கு ராகுலிடமிருந்து மெசேஜ் வந்தது. “இன்று மாலை 7 மணிக்கு Le Meridian ஹோட்டல் Suite No. 1801. வர முடியுமா?” என்று கேட்டிருந்தான். நிகிதா புன்னகைத்தாள். அவள் திட்டம் வேலை செய்ய ஆரம்பித்துவிட்டது. மாலை 6:30க்கு அவள் தயாரானாள். கருப்பு நிற டீப் நெக் டிரெஸ் அணிந்தாள். அந்த டிரெஸ் அவளின் பெரிய மார்பகங்களின் பாதியை வெளிப்படுத்தியது. கீழே டிரெஸ் அவளின் தொடைகளுக்கு மிக அருகில் முடிந்தது. உள்ளே ப்ரா அணியவில்லை. புண்டையில் மெல்லிய லேஸ் பேண்டி மட்டும். ஹோட்டலுக்கு சென்றதும், Suite-க்கு நேராக சென்றாள். கதவைத் தட்டினாள். ராகுல் திறந்தான். 45 வயது, உயரமான உடல், விலையுயர்ந்த சூட் அணிந்திருந்தான். அவன் நிகிதாவைப் பார்த்ததும் கண்கள் பளபளத்தன. “வா Priya… உள்ளே வா” என்றான். உள்ளே சென்றதும், ராகுல் அவளை மெதுவாக இழுத்து சுவரில் சாய்த்தான். “நீ இன்னும் அழகா இருக்கியே…” என்று சொல்லியபடி அவள் உதடுகளில் முத்தமிட்டான். அவன் கைகள் நேராக அவளின் பெரிய...

காயு அந்த தனியார் வில்லாவின் பெரிய ஹால் உள்ளே நுழைந்தபோது, அவளது இதயம் சற்று வேகமாக துடித்துக் கொண்டிருந்தது. 24 வயது. 36D-28-38 என்ற அளவுகளில் அவளது உடல் ஒரு சிற்பம் போல இருந்தது. பெரிய, கனமான, உறுதியான முலைகள், இடை இறுக்கமாக வளைந்து, பின்புறம் மற்றும் தொடைகள் மென்மையான தடிமனுடன் நிரம்பியிருந்தன. அன்று இரவு எரோடிக் போட்டோ ஷூட்டிங் என்று சொல்லி அழைக்கப்பட்டிருந்தாள். அவள் அணிந்திருந்த பொன்னிற இறுக்கமான பிளவுஸும், சிவப்பு நிற பாவாடையும், அதன் மீது தங்க நிற ஷாலும் அவளது உடலை இன்னும் சூடாகக் காட்டின. புகைப்படக்காரன் ராகுல், 32 வயது, உயரமான, தசைப்பிடிப்பான உடலுடன் அவளை வரவேற்றான். அவன் கண்களில் ஏற்கனவே பசி தெரிந்தது. “காயு, வருகைக்கு நன்றி. இன்று நாம் எந்த வரம்பும் இல்லாமல் போகலாம். நீ முழுமையாக ரிலாக்ஸ் ஆக இரு. நான் உன்னை அழகாக, சூடாக காட்டப் போகிறேன்,” என்றான் அவன் குரல் ஆழமாக. காயு லேசாக சிரித்தாள். உள்ளுக்குள் ஒரு பரபரப்பு, வெட்கம், எதிர்பார்ப்பு எல்லாம் கலந்திருந்தது. “சரி ராகுல்… நான் ரெடி,” என்றாள். ...