ரேவதியின் சகாயத்தின் தண்ணீர் ஊரியது

 மூர்த்திக்கு சொந்தமா ஒரு பெரிய தென்னந்தோப்பு இருந்தது. அத ஒட்டி ஒரு நாலஞ்சு ஏக்கர் நெல் வயலும், பக்கத்துல சின்னதா ஒரு வாழைத் தோட்டமும் இருந்தது. காலங்காத்தால கண்ணு முழிச்சதும், ஒரு டம்ளர் கருப்பட்டிக் காபியை குடிச்சுட்டு, தோப்புப் பக்கமா ஒரு நடை போட்டுட்டு வரலன்னா அவனுக்கு அன்னிக்கு பகலே ஓடாது. வெயில் ஏறுற நேரத்துலதான் ஆளுங்க வேலைக்கு வருவாங்க. சுத்தி இருக்குற கிராமங்கள்ல இருந்துதான் பொம்பளைங்க வருவாங்க. இருபது வயசுப் பொண்ணுல இருந்து அம்பது வயசு ஆச்சி வரைக்கும் பலரும் வருவாங்க. அவுங்க எல்லாரும் வந்தா, அந்த தோப்பே கலகலன்னு ஆகிடும். வெறும் வேலைய மட்டும் பார்க்க மாட்டாங்க, கண்ட கதைகளைப் பேசி, சிரிச்சு, ஒருத்தரை ஒருத்தர் கிண்டல் பண்ணி, அந்த இடத்தையே ஒரு திருவிழா மாதிரி மாத்திடுவாங்க.

மூர்த்திக்கு கல்யாணம் ஆகி ஒரு அஞ்சு வருஷம் இருக்கும். அவன் பொண்டாட்டி பேரு கவிதா. நல்லா சமத்து, வீட்டு வேலைய மட்டும் பார்த்துக்கிட்டு இருப்பா. வெளியில வர்றதுல்லாம் அபூர்வம். அதனாலயே, தோப்புல வேலை செய்யுற பொம்பளைங்களுக்கு மூர்த்தியை கிண்டல் பண்றதுக்கு ஒரு தைரியம் வந்துடும்.

"ஏன் மூர்த்தி அண்ணே, நேத்து ராத்திரி உங்க கவிதா அண்ணி சத்தம் போட்டாங்களாமே? ஊர் பக்கம் எல்லாம் பேசிக்கிறாங்க!" – இப்படி ஒருத்தி ஆரம்பிப்பா.

"ஆமா அண்ணே, நேத்து முழுசா மழை பெய்ஞ்சதுல, உங்க வீட்ல மட்டும் எப்படி மின்சாரம் இல்லாம ஒரு மணி நேரம் இருட்டாயிடுச்சுன்னு பேசிக்கிறாங்க?" – இன்னொருத்தி கண்ணடிப்பா.

மூர்த்தி இதெல்லாம் கேட்டா, தலையை சொறிஞ்சிக்கிட்டு சிரிப்பான். அவனுக்கு இதெல்லாம் பழகிப்போச்சு.

அப்படி வேலைக்கு வர்ற கூட்டம்ல, ரேவதி ஒரு தனி ரகம். அவளுக்கு வயசு ஒரு முப்பது இருக்கும். கல்யாணம் ஆகி ரெண்டு வருஷத்துல புருஷன் செத்துட்டான். அதுக்கப்புறம் தனியாதான் அவங்க அம்மா வீட்ல இருக்கா. கருப்பான உடம்புதான், ஆனா அந்த கருப்பிலேயே ஒரு பளபளப்பு இருக்கும். செதுக்கி வச்ச மாதிரி ஒரு தேகம். முகம் அவ்வளவு அழகா இருக்கும். கண்ணுல ஒரு குறும்பு, உதட்டுல ஒரு சின்ன சிரிப்பு, இடுப்ப அசைச்சு நடக்கும்போது, ஆண்கள் மனசுல ஒரு விதமான கனவு வந்து போகும். நாட்டுக்கட்டைன்னா அது ரேவதிதான். முந்திரிக்காட்டுல முந்திரி பறிக்கிற நேரத்துல, குனிஞ்சு நிமிர்ந்து வேலை செய்யும்போது, அவ புடவை விலகி, இடுப்பு மடிப்பு அப்பட்டமா தெரியும். அதைப் பார்த்தாலே மூர்த்திக்கு ஒரு மாதிரி ஆகிடும்.

ஒரு நாள், வெயில் சுள்ளுன்னு கொளுத்திட்டு இருந்துச்சு. வாழைத்தோட்டத்துல களை எடுக்கிற வேலை. ரேவதி, ஒரு ஒத்த புடவைய மட்டும் கட்டிட்டு, சுருட்டி வச்ச கொண்டையோட, நெத்தியில வியர்வை வழிய வேலை செஞ்சுட்டு இருந்தா. அவ கூட இன்னும் ரெண்டு பொம்பளைங்க இருந்தாங்க. மூர்த்தி, அவுங்க பக்கமா வந்து, "என்னம்மா, வெயில் தாங்கலையா? கொஞ்சம் நிழல்ல போய் உக்காந்து தண்ணி குடிங்க" ன்னு சொன்னான்.

அப்போ ரேவதி, தன் இடுப்புல இருந்த தண்ணி பாட்டிலை எடுத்து ஒரு மடக்கு குடிச்சுட்டு, மூர்த்தியை நேரா பார்த்தா. அவ கண்ணுல ஒரு மின்னல். "அண்ணே, எங்களுக்கு வெயில் எல்லாம் பழகிப்போச்சு. இதோ இந்த களை எல்லாம் எடுத்து முடிச்சுட்டுத்தான் நாங்க நிழலுக்கு போவோம்" ன்னு சொன்னா.

அவ கூட இருந்த இன்னொருத்தி, "ஆமாண்ணே, உங்களுக்குத்தான் வீட்ல ஏசி ரூம் இருக்கு. எங்களுக்கு எங்க அப்படிலாம்?" ன்னு கிண்டலா சொன்னா.

ரேவதி உடனே, "அட சும்மா இருடி! அண்ணன் என்ன பண்ணுவாரு? அவரு பாவம். நம்ம கவிதா அண்ணிதான் வீட்ல எல்லாத்தையும் பார்த்து பார்த்து செய்யுறாங்க" ன்னு சொல்லிட்டு, மூர்த்தியைப் பார்த்து ஒரு அர்த்தமான சிரிப்பு சிரிச்சா.

மூர்த்திக்கு அப்பவே ரேவதியோட நாக்குல ஏதோ இருக்குன்னு புரிஞ்சுது. அவன் ஒண்ணுமே பேசாம நின்னான்.

அப்பத்தான் ரேவதி அந்த கேள்வியைக் கேட்டா. "ஏன் மூர்த்தி அண்ணே, உங்க வீட்ல சகாயம் நேத்து ராத்திரி தூங்காம என்ன பண்ணாரு? ஊருல எல்லாரும் சகாயம், சகாயம்னு பேசிக்கிறாங்க..." அவ கேட்ட விதத்துல ஒரு பெரிய ரகசியத்தை உடைச்ச மாதிரி ஒரு தொனி இருந்துச்சு. அவ கூட இருந்த மத்த பொம்பளைங்க எல்லாம் சிரிச்ச சத்தம், தோட்டத்துல எதிரொலிச்சது.

மூர்த்திக்கு ஒரு நிமிஷம் உறைச்சுப்போச்சு. சகாயம் யாரு? அப்படி ஒரு ஆள் அவன் வீட்ல இல்லை. இவ எதைச் சொல்ல வர்றான்னு அவனுக்கு புரிஞ்சுது. அவனோட "சகாயத்தை" தான் இவ கேக்குறான்னு. அவனோட ஆணுறுப்பைப் பத்திதான் இவ கேக்குறான்னு புரிஞ்சதும், அவனுக்கு முகம் சிவந்துபோச்சு. "அட என்னம்மா பேசுறீங்க? சகாயம்னா யாரு? எங்க வீட்ல யாரும் சகாயம்னு இல்லையே" ன்னு தலையை சொறிஞ்சான்.

ரேவதி இன்னும் பக்கத்துல வந்து, அவ இடுப்பசைச்சு, மூர்த்தியை நெருங்கி வந்து, அவனோட காதுல மெதுவா கிசுகிசுக்கிற மாதிரி, ஆனா மத்தவங்களுக்கும் கேட்குற மாதிரி, "அட அண்ணே, சகாயம்னா உங்களுக்குத் தெரியாதா? நேத்து ராத்திரி நல்ல மழை, இருட்டு. கவிதா அண்ணி சத்தம் போட்டுச்சுன்னு சொன்னாங்க. அப்போ சகாயம் கண்டிப்பா வேலை செஞ்சுருக்கும்ல?" ன்னு சொல்லிட்டு, அவ கண்ணாலேயே மூர்த்தியை விழுங்குற மாதிரி பார்த்தா.

மூர்த்திக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரு சிலிர்ப்பு ஓடிச்சு. ரேவதி கிட்ட இருந்து வர்ற வியர்வை கலந்த உடம்பு வாசனை, அவனோட நாசியைத் தாக்கிச்சு. அவன் மனசுக்குள்ள ஒரு நெருப்பு பத்திக்கிச்சு. "அதெல்லாம் ஒண்ணும் இல்லம்மா. நீங்க வேலையப் பாருங்க" ன்னு சொல்லிட்டு, அங்கிருந்து வேகமா நகர்ந்தான். ஆனா அவனோட மனசு முழுக்க ரேவதியோட அந்த கேள்விதான் ஓடிட்டு இருந்துச்சு.

அன்னிக்கு சாயங்காலம், வேலை முடிஞ்சு எல்லாரும் கிளம்பிட்டு இருந்தாங்க. மூர்த்தி தோட்டத்துல சுத்திப் பார்த்துட்டு, வரப்புல நடந்து வந்துட்டு இருந்தான். அப்போ, ரேவதி மட்டும் தனியா, ஒரு கிணத்து பக்கத்துல நின்னு, முகத்தைக் கழுவிட்டு இருந்தா. அவ புடவையோட முந்தானையை இடுப்புல செருகி வச்சுட்டு, தண்ணி இறைச்சு, தன் முகத்துல தெளிச்சுக்கிட்டு இருந்தா. நனைஞ்ச புடவை, அவ உடம்போட அப்படியே ஒட்டி, அவளோட மார்பகங்கள், இடுப்பு மடிப்புகள் எல்லாம் அப்பட்டமா தெரிஞ்சுது. மூர்த்தி அவளையே உற்றுப் பார்த்துக்கிட்டு நின்னான்.

ரேவதிக்கு மூர்த்தி பார்க்குறது தெரிஞ்சுது. அவ மெதுவா நிமிர்ந்து, தன் முகத்துல இருந்த தண்ணியை துடைச்சுட்டு, மூர்த்தியைப் பார்த்து சிரிச்சா. "என்ன அண்ணே, இன்னும் கிளம்பலையா?" ன்னு கேட்டா.

மூர்த்தி, அவளோட ஈரமான உதடுகளைப் பார்த்ததும், அவனுக்கு நாக்கு வறண்டு போச்சு. "இல்லம்மா, சும்மா ஒரு ரவுண்டு சுத்திட்டு வந்தேன். நீ மட்டும் தனியா வா இருக்கே?" ன்னு கேட்டான்.

"ஆமா அண்ணே, முகம் கழுவலாம்னு வந்தேன். வெயில்ல வேலை செஞ்சு உடம்பெல்லாம் அரிக்கிற மாதிரி இருக்கு" ன்னு சொல்லிட்டு, அவ தன்னோட கழுத்தையும், தோள்பட்டையையும் தடவி விட்டா. அந்த அசைவு, மூர்த்திக்கு இன்னும் வெறிய ஏத்துச்சு.

"சரி, நானும் கிளம்புறேன். வீட்டுக்குப் போகணும்" ன்னு மூர்த்தி சொன்னான்.

ரேவதி அவன் பக்கத்துல வந்து, "அண்ணே, உங்க வீட்டு சகாயம் இப்ப தூங்கிருச்சா இல்ல முழிச்சுட்டு இருக்கா?" ன்னு மறுபடியும் அதே கேள்வியைக் கேட்டா. ஆனா இந்த தடவை அவ குரல்ல ஒரு நக்கலோட, ஒரு ஆசையும் கலந்து இருந்துச்சு.

மூர்த்திக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரு சிலிர்ப்பு. அவனோட "சகாயம்" அப்பவே முழிச்சுக்கிச்சு. அவனோட வேட்டியை சரி செஞ்சுக்கிட்டான். "சகாயம்லாம் நல்லா தூங்கிப்போச்சுமா" ன்னு பொய் சொன்னான்.

ரேவதி அவனோட கண்ணைப் பார்த்து, "சகாயம் தூங்காது அண்ணே. அது எப்பவும் முழிச்சுட்டுத்தான் இருக்கும். அதோட வேலை அதுக்குத் தெரியும்" ன்னு சொல்லிட்டு, மூர்த்தியோட கைல ஒரு சின்னத் தட்டு தட்டிட்டு, "நாங்க கிளம்புறோம் அண்ணே. நாளைக்கு வர்றோம்" ன்னு சொல்லிட்டு, ஒரு இடுப்பசைவோட அங்கிருந்து நடந்து போனா. அவ போறதையே மூர்த்தி பார்த்துக்கிட்டு நின்னான். அவளோட கருப்பு நிறத் தேகமும், அசையும் இடுப்பும், அவனோட மனசுல ஒரு விதமான கலவரத்தை உண்டாக்கிச்சு.

அன்னிக்கு ராத்திரி மூர்த்திக்கு தூக்கமே வரல. ரேவதியோட பேச்சு, அவளோட கண்ணசைவு, அவளோட இடுப்பசைவு எல்லாமே அவனோட மனசுல ஓடிட்டு இருந்துச்சு. அவனோட சகாயம், அவனோட வேட்டிக்குள்ளார தூங்காம முழிச்சுக்கிட்டு, ரேவதியோட வார்த்தைகளை நினைச்சு துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

மறுநாள், மூர்த்தி தோப்புக்கு போனான். ரேவதி இன்னும் வரல. மத்த பொம்பளைங்க எல்லாம் வந்து வேலையை ஆரம்பிச்சுட்டாங்க. மூர்த்திக்கு மனசுக்குள்ள ஒரு விதமான ஏமாற்றம். அப்போதான், தூரத்துல இருந்து ரேவதி, ஒரு பச்சை நிறப் புடவையில, தலையில ஒரு கூடையோட நடந்து வந்தா. அவளைப் பார்த்ததும் மூர்த்திக்கு மனசு லேசானது. அவ வந்ததும், மத்த பொம்பளைங்க எல்லாம், "அடடே, ரேவதி வந்தாச்சு! அண்ணன் காத்திருக்காரு போல!" ன்னு கிண்டல் பண்ண ஆரம்பிச்சுட்டாங்க.

ரேவதி அதெல்லாம் காதுல வாங்கிக்காம, நேரா மூர்த்தி பக்கத்துல வந்தா. "சாரி அண்ணே, கொஞ்சம் லேட்டாயிடுச்சு. வீட்ல வேலை இருந்துச்சு" ன்னு சொன்னா.

மூர்த்திக்கு அவளைப் பார்த்ததும், நேத்து ராத்திரி மனசுல ஓடுன எல்லா நினைவுகளும் மறுபடியும் வந்துச்சு. "பரவாயில்லமா. என்ன வேலை?" ன்னு சும்மா கேட்டான்.

"வேற என்ன அண்ணே, சகாயத்துக்கு சாப்பாடு போடணும்ல? அதான் லேட்டாயிடுச்சு" ன்னு சொல்லிட்டு, மறுபடியும் அதே அர்த்தமான சிரிப்பு.

மூர்த்திக்கு வெட்கம் பிடுங்கித் தின்னுச்சு. "அட சும்மா இருமா. வேலையப் பாரு" ன்னு சொல்லிட்டு, அங்கிருந்து நகர்ந்தான். ஆனா அவனோட மனசுக்குள்ள ஒருவிதமான எதிர்பார்ப்பு, ரேவதி மேல ஒரு ஆசை வளர்ந்துக்கிட்டே இருந்துச்சு.

அன்னிக்கு மதிய நேரம். வாழைத்தோட்டத்துல வாழைக்காய் வெட்டுற வேலை. ரேவதியும், இன்னொரு பொம்பளையும் சேர்ந்து வாழைத்தார்களை வெட்டி, மூர்த்தி பக்கத்துல கொண்டு வந்து போட்டுட்டு இருந்தாங்க. இன்னொரு பொம்பளை டீ குடிக்குறதுக்காக போயிட்டா. ரேவதியும் மூர்த்தியும் மட்டும் வாழைமர நிழல்ல இருந்தாங்க.

"அண்ணே, இந்த வாழைத்தாரு கொஞ்சம் பெருசா இருக்கு. தூக்க முடியல" ன்னு ரேவதி சொன்னா. அவ புடவையோட முந்தானை அவிழ்ந்து, அவளோட தோள் பட்டை தெரிஞ்சுது. மூர்த்தி அவளுக்குப் பக்கத்துல போய், "கொடு நான் தூக்குறேன்" ன்னு சொன்னான்.

அவன் வாழைத்தாரை தூக்க குனியும்போது, ரேவதியோட உடம்பு அவன் மேல இடிச்சுச்சு. அவளோட மென்மையான மார்பகம் அவனோட முதுகுல லேசா உரசுச்சு. மூர்த்திக்கு உடம்பெல்லாம் சூடாகிப் போச்சு. அவன் நிமிர்ந்து பார்க்கும்போது, ரேவதி அவனை நேரா பார்த்து, ஒரு சின்ன சிரிப்பு சிரிச்சா.

"அண்ணே, சகாயம் எப்படி இருக்கு? நல்லா தூங்குதா?" ன்னு மெதுவா கேட்டா.

மூர்த்திக்கு இப்போ பொறுமை இழந்தது. அவனோட சகாயம், அவன் வேட்டிக்குள்ளார துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு. அவன் ரேவதியோட கண்ணைப் பார்த்து, "சகாயம் தூங்கல ரேவதி. அது இப்போ உன்னைப் பார்க்கும்போது முழிச்சுக்கிச்சு" ன்னு சொன்னான். அவனோட குரல்ல ஒரு விதமான கனல் இருந்துச்சு.

ரேவதிக்கு மூர்த்தியோட ஆசை புரிஞ்சுது. அவ மெதுவா மூர்த்தியோட பக்கத்துல வந்து, அவனோட கை விரல்களை மெதுவா தொட்டா. அவளோட விரல்கள், மூர்த்தியோட விரல்கள் மேல ஒரு சிலிர்ப்பை உண்டாக்கிச்சு. "அப்படியா அண்ணே? என் சகாயம் கூட இப்போதான் முழிச்சுக்கிச்சு" ன்னு சொல்லிட்டு, மூர்த்தியோட கைல இருந்து அவளோட கை விரலை எடுக்காம, அப்படியே மெதுவா அவனோட கை மேல தன் கையை வச்சு அழுத்தினா.

அந்த இடம் ஒரு நிமிஷம் நிசப்தமா இருந்துச்சு. வாழைத்தோட்டத்துக்குள்ளார வீசுன காத்து, அவங்க ரெண்டு பேரோட மனசுக்குள்ளாரையும் ஒரு விதமான சூட்டைக் கிளப்பி விட்டுச்சு. மூர்த்திக்கு, ரேவதியோட அந்த தொடுதல், அவனோட உயிர் வரைக்கும் பரவுற மாதிரி இருந்துச்சு. அவன் சுத்திப் பார்த்தான். யாரும் இல்லை.

"ரேவதி..." ன்னு மூர்த்தி மெதுவா அழைச்சான்.

ரேவதி அவனை ஏறிட்டுப் பார்த்தா. அவளோட கண்ணுல ஒருவிதமான ஆசையும், அவனோட கேள்வியும் தெரிஞ்சுது. மூர்த்தி அவளோட இடுப்பைப் பிடிச்சு, மெதுவா தன்னோட பக்கத்துல இழுத்தான். ரேவதி தயங்காம அவன் பக்கத்துல வந்தா. அவளோட உடம்பு மூர்த்தியோட உடம்போட ஒட்டிக்கிச்சு. அவளோட மார்பகங்கள், மூர்த்தியோட நெஞ்சுல லேசா அழுத்திச்சு.

மூர்த்தி மெதுவா அவளோட கன்னத்துல கை வச்சு, அவளோட முகத்தை மெல்ல உயர்த்தி, அவளோட உதடுகளைப் பார்த்தான். ரேவதி கண்ணை மூடினா. மூர்த்தி அவளோட உதடுகளை மெதுவா முத்தமிட்டான். ஆரம்பத்துல ஒரு மென்மையான முத்தமா ஆரம்பிச்சது, அப்புறம் அப்படியே ஒரு ஆழமான முத்தமா மாறிச்சு. அவனோட நாக்கு அவளோட வாய் உள்ளார நுழைஞ்சு, அவளோட நாக்கோட பின்னிப் பிணைஞ்சுச்சு. ரேவதியோட உடம்பெல்லாம் ஒரு விதமான சிலிர்ப்பு ஓடிச்சு. அவனோட தோள்பட்டையை இறுக்கமா பிடிச்சுக்கிட்டா.

மூர்த்தி அவளோட இடுப்பை இன்னும் இறுக்கிப் பிடிச்சு, தன்னோட உடம்போட ஒட்டிப் பிடிச்சுக்கிட்டான். அவனோட சகாயம், அவனோட வேட்டிக்குள்ளார ரேவதியோட அடிவயித்துல உரச, ரேவதி ஒரு மெல்லிய முனகல் சத்தம் போட்டா.

மூர்த்தி அவளோட உதடுகளை விட்டு, அவளோட கழுத்துல முத்தம் கொடுக்க ஆரம்பிச்சான். அவனோட மூச்சுக்காத்து அவளோட கழுத்துல படும்போது, ரேவதிக்கு உடம்பெல்லாம் கூசுச்சு. "அண்ணே... இங்க யாராவது வந்துட்டா..." ன்னு மெதுவா முனகினா.

"யாரும் வர மாட்டாங்க ரேவதி. இந்த வாழைத்தோப்பு நமக்கு மட்டும் சொந்தம்" ன்னு சொல்லிட்டு, மூர்த்தி அவளோட புடவையோட முந்தானையை மெதுவா விலக்கி, அவளோட தோள்பட்டையில முத்தம் கொடுத்தான். ரேவதியோட பளபளப்பான கருப்புத் தோல், மூர்த்தியோட உதடுகளுக்கு அவ்வளவு மென்மையா இருந்துச்சு.

மூர்த்தி ஒரு கையால அவளோட இடுப்பை இறுக்கிப் பிடிச்சுக்கிட்டு, இன்னொரு கையால அவளோட புடவையோட ஓரத்தை மெதுவா மேல ஏத்தினான். அவளோட தொடையில அவனோட கை படும்போது, ரேவதிக்கு உடம்பெல்லாம் ஒருவிதமான சிலிர்ப்பு. அவனோட விரல்கள் அவளோட மென்மையான தொடையில ஓடிச்சு.

"ரேவதி, உங்க சகாயம் இப்போ என்ன பண்ணுது?" ன்னு மெதுவா கேட்டான்.

ரேவதி மூர்த்தியை இறுக்கமா கட்டிப்பிடிச்சு, "என் சகாயம் இப்போ உங்க சகாயத்தோட பேசணும்னு துடிக்குது அண்ணே" ன்னு சொன்னா. அவளோட குரல்ல ஒரு விதமான ஆசையும், ஒரு விதமான தவிப்பும் கலந்து இருந்துச்சு.

மூர்த்தி அவளை அப்படியே அள்ளி, பக்கத்துல இருந்த வாழை மரங்களுக்கு பின்னாடி, கொஞ்சம் புதர்கள் மறைச்ச ஒரு இடத்துக்கு கொண்டு போனான். அங்க வாழை இலைகள் எல்லாம் உதிர்ந்து, ஒரு மென்மையான படுக்கை மாதிரி இருந்துச்சு. மூர்த்தி அவளை மெதுவா அந்த இடத்துல படுக்க வச்சான்.

ரேவதி படுத்ததும், மூர்த்தி அவ மேல குனிஞ்சு, அவளோட உதடுகளை மறுபடியும் ஆழமா முத்தமிட்டான். அவனோட கை, அவளோட புடவையோட ஓரத்தை மேல ஏத்தி, அவளோட இடுப்புல இருந்த உள் பாவாடையோட நாடாவை அவிழ்த்துச்சு. ரேவதி தயங்காம, அவனோட கைக்கு ஒத்துழைப்பு கொடுத்தா.

உள்பாவாடை கீழிறங்குனதும், ரேவதி உள்ளார எதுவும் போடலைன்னு மூர்த்திக்கு தெரிஞ்சுது. அவனோட கை, ரேவதியோட மென்மையான தொடைகளைப் பிடிச்சு, மெதுவா மேல ஏத்திட்டு போச்சு. அவனோட விரல்கள், ரேவதியோட பிருஷ்டங்களை மெதுவா தடவிச்சு. ரேவதி மூர்த்தியோட காதுல, "அண்ணே... வேணும் அண்ணே... உங்க சகாயம் வேணும் அண்ணே..." ன்னு முனகினா.

மூர்த்திக்கு வெறி தலைக்கேறிப்போச்சு. அவன் வேகமா தன் வேட்டிய அவிழ்த்து எறிஞ்சான். அவனோட "சகாயம்" இப்போ முழுசா, கம்பீரமா ரேவதியோட கண்ணு முன்னாடி தெரிஞ்சுது. ரேவதி ஒரு நிமிஷம் அதைப் பார்த்து, அவளோட கண்ணுல ஒரு விதமான ஆச்சரியமும், ஆசையும் கலந்து தெரிஞ்சுது.

"அடடா... உங்க சகாயம் ரொம்ப பெருசா இருக்கு அண்ணே..." ன்னு சொல்லிட்டு, அவனோட சகாயத்தை மெதுவா தன் கையால தொட்டுப் பார்த்தா. அவளோட விரல்கள், அவனோட சகாயத்தை மெதுவா தடவிச்சு. மூர்த்திக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரு விதமான சிலிர்ப்பு.

மூர்த்தி அவளோட புடவைய முழுசா விலக்கி, அவளோட உடம்பை நிர்வாணமாக்குனான். ரேவதியோட கருப்பான தேகம், மூர்த்தியோட கண்ணுக்கு ஒரு தேவதை மாதிரி தெரிஞ்சுது. அவளோட மார்பகங்கள், வட்டமா, இறுக்கமா, மேல எழும்பி நின்னுச்சு. மூர்த்தி அவளோட மார்பகங்களை மெதுவா வாய்ல கவ்வி, சப்ப ஆரம்பிச்சான். ரேவதிக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரு விதமான மின்சாரம் பாய்ஞ்ச மாதிரி இருந்துச்சு. அவனோட தலையைப் பிடிச்சு, தன்னோட மார்பகத்துல இன்னும் இறுக்கி அணைச்சுக்கிட்டா.

மூர்த்தி ஒரு மார்பகத்தை வாய்ல சப்பிக்கிட்டே, இன்னொரு கையால இன்னொரு மார்பகத்தை பிசைஞ்சான். ரேவதிக்கு முனகல் சத்தம் அதிகரிக்க ஆரம்பிச்சுச்சு. "அண்ணே... இன்னும் வேணும் அண்ணே... சப்புங்க அண்ணே..." ன்னு தவிப்பா சொன்னா.

மூர்த்தி மெதுவா கீழ இறங்கி, அவளோட தொப்புள் குழி மேல முத்தம் கொடுத்தான். அப்புறம் அவனோட நாக்கு, ரேவதியோட அடிவயிற்றுல ஓடிச்சு. ரேவதிக்கு உடம்பெல்லாம் கூசுச்சு. அவனோட கை, அவளோட தொடைகளைப் பிடிச்சு அகலமா விரிச்சுச்சு. ரேவதியோட கூதி, இப்போ மூர்த்தியோட கண்ணு முன்னாடி அப்பட்டமா தெரிஞ்சுது. அடர்த்தியான கருப்பு முடிக்கு நடுவுல, அவளோட இதழ்கள், ஈரமா, சிவந்து, மூர்த்தியை உள்ளார வா வான்னு அழைக்குது.

மூர்த்தி ஒரு நிமிஷம் ரேவதியோட கூதியைப் பார்த்தான். அப்புறம் மெதுவா அவனோட நாக்கை, ரேவதியோட கூதி மேல வச்சு நக்க ஆரம்பிச்சான். ரேவதிக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரு விதமான வெறி. அவனோட தலையைப் பிடிச்சு, தன்னோட கூதி மேல இன்னும் இறுக்கி அணைச்சுக்கிட்டா. "ஆஆஆ... அண்ணே... சப்புங்க அண்ணே... என் சகாயத்தை சப்புங்க அண்ணே..." ன்னு முனகினா.

மூர்த்தி ரேவதியோட கூதியில நாக்கால நக்கிக்கிட்டே, அவனோட விரலால அவளோட புண்டையோட இதழ்களை விலக்கி, உள்ளார நாக்கை நுழைச்சு சப்ப ஆரம்பிச்சான். ரேவதிக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரு விதமான நெருப்பு பத்திக்கிச்சு. அவளோட உடம்பெல்லாம் நடுங்க ஆரம்பிச்சுச்சு. "ஆஆஆ... அண்ணே... போதும் அண்ணே... என்னால தாங்க முடியல... சீக்கிரம் உள்ள போடுங்க அண்ணே..." ன்னு கெஞ்சினா.

மூர்த்தி ரேவதியோட கூதியில இருந்து தலையை எடுத்துட்டு, அவனோட சகாயத்தை எடுத்து, ரேவதியோட கூதி மேல வச்சு தேய்ச்சான். ரேவதி அவனோட சகாயத்தைப் பார்த்ததும், அவளோட கண்ணுல ஒரு விதமான ஆசை. "சகாயம்... என் சகாயம்... உள்ள வாடா..." ன்னு முனகினா.

மூர்த்தி மெதுவா அவனோட சகாயத்தை, ரேவதியோட கூதிக்குள்ளார நுழைச்சான். ரேவதிக்கு ஒரு நிமிஷம் வலிச்சாலும், அந்த சுகம் அவளுக்கு புதுசா இருந்துச்சு. "ஆஆஆ..." ன்னு ஒரு மெல்லிய சத்தம் போட்டா. மூர்த்தி மெதுவா உள்ளார நுழைச்சு, அப்புறம் அப்படியே மெதுவா முழுசும் உள்ளார நுழைச்சான்.

ரேவதிக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரு விதமான பரவசம். அவனோட சகாயம், அவளோட சூடான கூதிக்குள்ளார முழுசா நுழைஞ்சதும், ரேவதி மூர்த்தியை இறுக்கமா கட்டிப்பிடிச்சுக்கிட்டா. "ஆஆஆ... அண்ணே... நல்லா இருக்கு அண்ணே... உங்க சகாயம் என் கூதிக்குள்ள நல்லா இருக்கு அண்ணே..." ன்னு முனகினா.

மூர்த்தி மெதுவா இடுப்ப அசைச்சு, உள்ளார வெளியில எடுக்க ஆரம்பிச்சான். ரேவதி அவனோட அசைவுக்கு ஒத்துழைப்பு கொடுத்து, தன்னோட இடுப்பை மேல தூக்கி தூக்கி கொடுத்தா. அவனோட ஒவ்வொரு உந்துதலுக்கும், ரேவதி ஒரு முனகல் சத்தம் போட்டா. அவளோட கருப்பான தேகம், வியர்வையால பளபளன்னு மின்ன ஆரம்பிச்சுச்சு.

"சகாயம்... சகாயம்... வேகமா பண்ணுங்க அண்ணே... என்னால தாங்க முடியல அண்ணே..." ன்னு ரேவதி கெஞ்சினா.

மூர்த்திக்கு வெறி தலைக்கேறிப்போச்சு. அவன் வேகத்தை அதிகப்படுத்தினான். அவனோட இடுப்ப அசைச்சு, வேகமா ரேவதியோட கூதிக்குள்ளார உள்ளார வெளியில எடுக்க ஆரம்பிச்சான். ரேவதிக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரு விதமான உச்சகட்ட சுகம். அவனோட தோள்பட்டையில தன் நகத்தால கீறி, அவனோட முதுகை இறுக்கமா பிடிச்சுக்கிட்டா.

"ஆஆஆ... அண்ணே... இன்னும் வேகமா அண்ணே... சீக்கிரம் அண்ணே... என் சகாயம் வெடிச்சுடும் அண்ணே..." ன்னு ரேவதி முனகினா.

மூர்த்தி அவனோட இடுப்ப வேகமா அசைச்சு, ரேவதியோட கூதிக்குள்ளார வேகமா குத்த ஆரம்பிச்சான். அவனோட சகாயம், ரேவதியோட கூதிக்குள்ளார ஒவ்வொரு முறையும் உள்ளார போகும்போதும், ரேவதிக்கு ஒருவிதமான உச்சகட்ட சுகம். அவளோட உடம்பெல்லாம் நடுங்க ஆரம்பிச்சுச்சு.

திடீர்னு ரேவதிக்கு உடம்பெல்லாம் ஒருவிதமான சிலிர்ப்பு. அவனோட சகாயத்தை இறுக்கமா பிடிச்சுக்கிட்டு, "ஆஆஆ... அண்ணே... வந்துருச்சு அண்ணே... என் சகாயம் வெடிச்சுருச்சு அண்ணே..." ன்னு கத்தி, அவனோட உடம்ப மேல தூக்கி, ஒருவிதமான உச்சகட்ட சுகத்துல மூழ்கிப்போனா. அவளோட கூதியில இருந்து சூடான நீர், மூர்த்தியோட சகாயம் மேல தெறிச்சுச்சு.

மூர்த்திக்கு அப்போதான் அவனோட சகாயமும் வெடிக்க ஆரம்பிச்சுச்சு. அவன் வேகமா உள்ளார வெளியில எடுத்து, ரேவதியோட கூதிக்குள்ளாரயே, அவனோட சுடுநீரை பாய்ச்சினான். "ஆஆஆ... ரேவதி... சகாயம் வெடிச்சுருச்சுடி... சகாயம் வெடிச்சுருச்சு..." ன்னு சொல்லிட்டு, அவனோட உடம்ப அப்படியே ரேவதி மேல போட்டு, அவளை இறுக்கமா கட்டிப்பிடிச்சுக்கிட்டான்.

ரெண்டு பேரும் அப்படியே கொஞ்ச நேரம் வாழை இலை மேல படுத்துக்கிடந்தாங்க. ரேவதியோட உடம்பெல்லாம் வியர்வையால நனைஞ்சு போயிருந்துச்சு. அவ மூர்த்தியோட நெஞ்சுல படுத்துக்கிட்டு, அவனோட காதுல, "உங்க சகாயம் சூப்பரா இருந்துச்சு அண்ணே... என் சகாயத்தை நல்லா திருப்தி படுத்திடுச்சு" ன்னு மெதுவா கிசுகிசுத்தா.

மூர்த்தி அவளோட தலையை மெதுவா கோதிவிட்டு, "உங்க சகாயம் நல்லா இருக்குமா... இனிமே அடிக்கடி சகாயம் முழிச்சுக்கும்" ன்னு சொல்லிட்டு சிரிச்சான்.

ரேவதியும் சிரிச்சா. அவனோட நெஞ்சு மேல படுத்திக்கிட்டு, "அண்ணே, இனிமே உங்க சகாயத்துக்கு எப்பல்லாம் வேலை வேணுமோ, அப்பல்லாம் என் சகாயம் தயாரா இருக்கும் அண்ணே" ன்னு சொன்னா.

அந்த வாழைத்தோப்புக்குள்ளார, அவங்க ரெண்டு பேரோட உடல்களும், மனசுகளும், ஒருவிதமான ஆசையில பின்னிப் பிணைஞ்சு கிடந்துச்சு. இனிமே அவங்க தோப்புல வேலை செய்யும்போது, சகாயம் பத்தி பேசுறது, அவங்க ரெண்டு பேருக்கும் இடையில ஒரு ரகசியமா, ஒருவிதமான ஆசையா மாறிப்போச்சு.