முதலிரவு

நிலா வழங்கும் ஓர் அழகான காம காவியம்

"உன் மௌனம் சொல்லாத பல கதைகளை, பத்து விரலில் அடங்காத உன் பருவம் சொல்கிறது..."

நான் இந்த நாளை பல முறை என் வாழ்வில் கற்பனை செய்திருக்கிறேன், ஆனால் இன்று ஏதோ ஒரு பயம் என்னைப் படபடக்க வைக்கிறது. நான் அதிகமாகப் பழகுவது எனது சித்தியும், அத்தையும் தான். அவர்கள் என்னை நேற்று தனியாக அழைத்து, "இங்கே பார் நிலா, நாளைக்கு உனக்குக் கல்யாணம். இனி நீ ரொம்பப் பொறுப்போடு நடந்துக்கணும். எப்பவும் நீ விளையாட்டுப் பிள்ளை கிடையாது. எல்லாம் நம்ம வீட்டோட நிறுத்திக்கப் போகிற இடத்துல பிள்ளைய நல்லா வளர்த்திருக்காங்கன்னு சொல்லணும். அம்மா, அப்பாவைத் தலை குனிய வச்சிருதா..." என்றார்கள்.

இதுக்கு மேலே என்னால இவங்க அட்வைசை கேட்க முடியாதுன்னு தோணீச்சு. நான் ரெண்டு பேரு முகத்தையும் வேண்டாதா வெறுப்பாகப் பார்த்த படி, "ரெண்டு பேரும் ஒழுங்கு மரியாதையா வெளியே ஓடிப் போய்டுங்க"ன்னு வழக்கம் போல அவர்களைத் திட்டினேன். தொடர்ந்து சித்தி, "இங்கே பார், நான் எங்கே போனாலும் என்னோட விருப்பத்துக்கு தான் இருப்பேன். அப்படி எனக்குப் பிடிக்கலன்னா நான் திரும்ப வந்துருவேன். உங்கள மாதிரியெல்லாம் என்னால எல்லாத்தையும் பொறுத்துப் போக முடியாது" என்று சொல்லிவிட்டு அங்கிருந்து எழுந்தேன்.

அத்தை என் கையைப் பிடித்து இழுத்து, "நிலா, கொஞ்சம் இங்கே இருடி, எங்கே ஓடுற? நாங்க சொல்ல வந்த விஷயம் வேற, பொறுமையா கேளு. இந்த காலத்து பிள்ளைகளுக்கு சொல்ல வேண்டிய அவசியம் இல்லை. எல்லாரும் போன்ல எல்லாம் பார்த்திருப்பாங்க. காதல் கீதல்னு காலேஜ், ஸ்கூல் படிக்கும் போதே என்னவெல்லாமோ பண்ணுதுங்க. ஆனா நிலா... நீ எங்க கிட்ட இருந்து எதையும் மறைத்தது இல்லை. அந்த நம்பிக்கையில உனக்கு இதுவெல்லாம் தெரியாதுன்னு உனக்கு சொல்லித் தரத் தான் வந்தோம். உனக்குப் புரியுதுன்னு நினைக்கிறேன்" என்று இழுத்தாள்.

எனக்கு நன்றாகவே புரிந்தது, ஆனால் நான் எதையும் அவர்களிடம் காட்டிக் கொள்ளவில்லை. எனது தோழிகள் என்னிடம் சொல்லாததையா இவர்கள் சொல்லிவிடப் போகிறார்கள் என்றாலும், அவர்களின் அனுபவத்தில் அவர்கள் என்ன சொல்கிறார்கள் என்று பார்ப்போம் என்று நினைத்தேன். நான் கொஞ்சம் குரல் தடுதடுக்க, "என்ன அத்தை, எத பத்தி சொல்லுற?" என்று கேட்டேன்.

என்னோட சித்தி என்னோட எதிரே நாற்காலியில் அமர்ந்திருந்தாள். அத்தை என்னுடன் கட்டிலில் எனது வலது புறம் அமர்ந்திருந்தாள். சித்தி எனது கால் பாதங்களைப் பிடித்து அவள் தொடை மீது வைத்தாள். நான் கொஞ்சம் பதறியவளாய், "சித்தி, நீ என்ன பண்ணுற?" என்றேன். "கொஞ்சம் பொறு, இப்பவே துடிக்கிற. இனிமே தான் விஷயமே இருக்கு" என்றாள்.

எனக்கு கொஞ்சம் ஆர்வமும் அதிக பயமும் இருந்தது. இவர்கள் தியரி சொல்லித் தருவார்கள் என்று நினைத்தால், இவர்கள் முழுக்க முழுக்க செயல்முறை பயிற்சி கொடுப்பார்கள் போலத் தோன்றியது. நான் கால்களை அவள் தொடையில் இருந்து எடுத்து மடித்து, இரு மூட்டுகளையும் சேர்த்து கட்டிக் கொண்டு எனது சித்தியிடம் சொன்னேன், "இங்கே பாருடி, நான் நீ நினைக்கிற மாதிரி பொண்ணு கிடையாது." அவள், "சீ நாயே, என்னை மட்டும் அப்படி நினைச்சியா? காலுக்கு மருதாணி போட வந்தா புத்திய பாரு"ன்னு திட்ட, எனக்கு கொஞ்சம் அசிங்கமாகிப் போனது. எனது அத்தை உடனே, "என்னா நிலா, இப்படி சொல்லிட்டா? உனக்கு அவளைப் பார்க்க அப்படியா தெரியுது? உங்க சித்தப்பா அவளை நல்லா தான் பாத்துக்குறான். ராத்திரி, பகலும் உங்க சித்தி சத்தம் வீடு சுத்தி கேட்டுட்டே தான் இருக்கு" என்று சிரித்தாள்.

நான் வாயில் கை வைத்து மறைத்துக் கொண்டேன், எனது சிரிப்பு வெளியே தெரியாமல். எனது சித்தியும் பதிலுக்கு, "அவ்வளவு சத்தமா இருந்தா நீயும் வர வேண்டியது தான். உன்னோட புருஷன் தான் வெளியூருல இருக்காரு. வந்துட்டு போனா யாருக்கு தெரியும்..." என்று எதுவும் யோசிக்காமல் சொல்லிவிட்டாள். இவங்க எனக்கு சொல்லிக் கொடுக்க வந்தாங்களா இல்லை என்னன்னு எனக்குப் புரியலை. நான் கொஞ்சம் சத்தமா, "ஐயோ, ரெண்டு பேரும் நிறுத்துங்களா? விட்டா நீங்க சித்தப்பாவ இப்பவே கூப்பிடுவீங்க போலயே! சரி, நீங்க போங்க" என்று கூற, எனது சித்தி, "நிலா, கோச்சிக்காத. நாங்க இப்படி தான் விளையாடுவோம். நீ பொறுமையா கேளு. கல்யாணம் என்பது சும்மா இல்ல. கல்யாணம் ஆனா அப்புறம் நம்ம வாழ்க்கையே மாறும். குழந்தை பிறக்குற வரை தான் அதுக்கு அப்புறம் எல்லாம் ரொம்ப வித்தியாசமா இருக்கும். ஆனா அதைப் பத்தி இப்போ சொல்லி உன்னை கஷ்டப்படுத்த விருப்பம் இல்லை."

"ஒன்னு புரிஞ்சிக்கோ, நாளைக்கு உன்னோட வாழ்க்கையில ரொம்ப முக்கியமான நாள். நாங்களா பார்த்து தான் கல்யாணம் பண்ணி வைக்கிறோம். மாப்பிள்ளை பார்த்தா நல்லவரா தான் இருக்காரு. நாளைக்கு இந்த நேரம் நீங்க ரெண்டு பேரு மட்டும் தான் தனியா இருப்பீங்க. ஏற்கனவே நீங்க போன்ல நிறைய பேசிருப்பீங்க. இருந்தாலும் இது எல்லாம் நம்ம சாஸ்திரம். ஆணும், பொண்ணும் சேர்ந்தா தான் குழந்தை பிறக்கும்."

"நாளைக்கு அவரு என்ன பண்ணாலும் பொறுத்துக்கணும். அவரு உன்னோட சேலையை அவிழ்ப்பாரு, நீ எதுவும் சொல்லக் கூடாது. வயசுக்கு வந்த அப்புறம் உன்னோட உடம்பு நீ உங்க அம்மா கிட்ட கூட காட்டுனது கிடையாது. ஆனா உன்னோட கணவருக்கு எல்லா உரிமையும் இருக்கு உன்னோட உடம்பு மேலயும், உன் மேலயும். கல்யாணம் ஆகி ஒரு மாதத்துலயே எல்லாரும் 'என்ன விஷேஷம்?'னு கேக்க ஆரம்பிச்சுடுவாங்க. அதுனால அவரு பண்ணுறதுக்கு எல்லாம் நீ கொஞ்சம் அனுமதிக்கணும்."

"இங்கே தான் காமம் தொடங்கும் நிலா. காமத்துல பொண்ணுகளுக்கு தான் சுகமும் அதிகம், வேதனையும் அதிகம்" என்று சித்தி இன்னும் சொன்னா, "அவரு உன்னோட முலைகள், கீழ் உள்ள பகுதியெல்லாம் தொடுவாரு. எல்லாத்துக்கும் அனுமதிக்கணும்" என்றாள். "சித்தி..." என்று நான் கொஞ்சம் தாழ்ந்த குரலில் அவளைப் பார்க்க, அவள் கொஞ்சம் வெட்கத்துடன் எனது அத்தை முகத்தைப் பார்க்க, எனது அத்தை எனது சித்தியைப் பார்த்து, "நீயே சொல்லுடி, நீ சொல்லுறத கேக்க அழகா இருக்கு. ரொம்ப நாள் அப்புறம் எனக்குள்ள ஊத்து ஊருற மாதிரி இருக்கு" என்றாள்.

என்னால் பட்டென புரிந்து கொள்ள முடிந்தது, கிட்டத்தட்ட நானும் அந்த நிலையில் தான். நான் எனது அத்தையின் கையைப் பிடித்து கேட்டேன், "நீங்க ரெண்டு பேரும் உண்மையைச் சொல்லுங்க. நீங்க ரெண்டு பேரும் ஏன் இப்படிப் பார்த்துக்குறீங்க ஒருத்தர ஒருத்தர்? நீங்க அவங்களா?" என்று கேட்டேன். எனது அத்தை கொஞ்சம் வெட்கம் கலந்த புன்னகையுடன், "நிலா... உங்க மாமா வெளி நாடு போய் இரண்டு வருஷம் ஆச்சு. நான் எப்படி தனியா சமாளிக்க முடியும்! சாப்பிடுற சாப்பாடு அதுக்கான வேலையைச் செய்ய தான் செய்யும்..."

"உன்னோட சித்தி தான் எனக்கு மருந்து" என்று அவளைப் பார்த்து சிரித்தாள். நான், "சரி, நீங்க ரெண்டு பேரும் போங்க. உங்களால இனி இங்கே இருக்க முடியும்னு எனக்குத் தோணலை" என்றேன். அத்தை, "அது பத்தி கவலைப்படாதே. நீ உனக்கு எதாவது கேட்கணும்னா கேளு" என்றாள். நான் எப்படி கேட்க, எனக்கு எல்லாம் தெரியும் என்ற எண்ணம் தான்.

தோழிகளுடன் பார்த்த படங்கள், ஹாஸ்டலில் தங்கியிருந்த போது தோழிகள் ஆடையில்லாமல் போட்ட ஆட்டம், லெஸ்பியன் என்று அவர்கள் எனக்குக் கற்றுக் கொடுத்தது ஏராளம். எல்லாம் நாளையிலிருந்து தினமும் செய்து பார்க்க வேண்டும் என்ற கனவு அப்போது தோன்றியது.

எனது சித்தி மீண்டும் எனது கால் பாதங்களைப் பிடித்து இழுத்து அவள் மடியில் வைத்து, நான் அணிந்திருந்த நைட்டியை எனது மூட்டு வரை உயர்த்தினாள். விளக்கு ஒளியில் எனது கால்கள் பழப் பழத்தன. எனது சித்தி எனது அத்தையைப் பார்த்து, "இவ வயசுல நானும் இப்படித் தான் பழப் பழன்னு குண்டியும் தோலும் இருந்தேன்" என்றாள். அவள் சிரித்துக் கொண்டிருந்தாள்.

எனது சித்தி மருதாணி வைப்பாள் என்று நினைத்திருந்தேன். அவள் மெதுவாக எனது கால்களைத் தடவியபடி எனது நைட்டியை மூட்டுக்கு மேல் தொடையில் இருந்து கீழிறக்கினாள். என்னவோ என்னால் அவளைத் தடுக்க முடியவில்லை. அவள் கண்கள் என்னைச் செயலிழக்கச் செய்வது போல இருந்தது. "நிலா, நாளை இந்த உடல் உனது அல்ல. முழுவதையும் ஒப்படைத்து விட்டு முழு ஆனந்தத்தையும் அடைய முயற்சி" என்று கூறியபடி, சட்டென எனது தொடையில் இருந்து அவள் கையை வழுக்கிக் கொண்டு எனது உள்ளாடையை நொடிப் பொழுதில் விரலால் விலக்கி, எனது உள் உறுப்பில் அவள் விரலால் நுழைக்க, நான் துடித்து சரிந்தேன். அத்தை என்னைப் பிடித்துக் கொண்டாள்.

"மெழுகு போல உருகி வருகிறது அவள் மதனம்" என்று எனது சித்தி கையை வெளியே எடுத்து சுவைத்தாள். எனக்கு மீண்டும் வேண்டும் என்றே தோன்றியது. இத்தனை நாள் என்னுடன் இருந்தும் இவர்கள் ஒரு நாளும் இப்படி என்னிடம் நடந்து கொண்டது இல்லை என்று தோன்றியது.

ஒரு விரலில் இத்தனை இன்பமா என்று தோன்றச் செய்து விட்டாள் எனது சித்தி. இத்தனை நாள் இந்த இன்பத்தை அனுபவிக்காமல் இருந்து விட்டேனே, பத்து விரல்கள் இருந்தும் என்ற ஒரு உணர்ச்சி தோன்றியது. சாய்ந்த என்னை அணைத்தப் படி எனது அத்தை எனது மார்பு மேல் முகம் புதைத்தாள். எனது கீழ் உறுப்பிலிருந்து ஒரு அனல் வெளியேறுவதாக எனது தொடைகளில் உணர்ந்தேன்... தொடரும்...

❤

--- காமம் இல்லாத வாழ்வு நெருப்பில்லாத அடுப்பு போல ---
கதை: நிலாதிரா