மோட்டார் ரூமில் நடந்த மேட்டர் கணவர் சிக்கபூரில்

தஞ்சாவூர் மாவட்டம், காவிரி டெல்டா, வேப்பத்தூர் கிராமம்.

காவிரியின் துணைவாய்க்கால் வெள்ளமாக ஓடிக்கொண்டிருந்தது. மழை வரப்போகிறதென்று வானம் கருநீலமாக இறங்கி வந்திருந்தது. தூரத்தில் தென்னை மரங்கள் காற்றில் ஆடி, ஓலைகள் ஒன்றோடொன்று உரசி சரசரவென்ற சப்தம். மேற்கில் செவ்வானம் கருத்து, கார்மேகங்கள் நகர்ந்து வந்தன. வயல் வரப்புகளில் வெள்ளைக் கொக்குகள் பறந்தன. மண் வாசனை—முதல் மழைக்கு முந்தைய மண் வாசனை—காற்றில் கனமாக, இனிப்பாக, உப்பாக.

பம்பு செட் ரூம் கால்வாய்க்கரையோரமிருந்த சின்ன கான்கிரீட் குடில். ஒற்றைக் கதவு, ஒரு சின்ன ஜன்னல், மேற்கூரை டின் ஷீட்டால் வேயப்பட்டு, இரண்டு இடத்தில் நீல தார்பாலின் விரிசல் ஒட்டியிருந்தது. உள்ளே, டீசல் மோட்டார் பம்ப்—பச்சை வர்ணம் மங்கிய, எண்ணெய் கசிவுடன்—மோட்டாரின் சத்தம் டக் டக் டக் என்று தாளமாக எதிரொலிக்க, டீசல் புகை உள்ளே சுழன்றது. ஒரு மூலையில் வைக்கோல் சாக்கு, இன்னொரு மூலையில் இரும்புக் கம்பிகள், அரிவாள், பிளாஸ்டிக் காலி பாட்டில்கள். தரை ஈரமாக, சேற்றுக் கறையுடன். டீசலின் கார வாசனை, வியர்வை, மண், பழைய சாக்குகளின் தூசி—எல்லாம் கலந்து அந்த அறைக்குள் ஒரு மாதிரி மணம்.

ராம் மோட்டாரருகே குனிந்து நின்றிருந்தான். முப்பது வயது. வயல்களில் வேலை செய்து இரும்பாக இறுகிய உடம்பு. நிறம் கருங்குரும்பு—சுடப்பட்ட திருநீற்றுக்கல். தோள்கள் விரிந்து, முதுகுத் தசை ஒவ்வொன்றும் தெட்டத்தெளிவாக. கைகள் நீண்டு, முன்கைகளில் நரம்புகள் வடம் போல் புடைத்தன. கை விரல்கள் தடித்து, பிடியில் இரும்புப் பிடியாக. கூந்தல் கருமையாக, சுருள் சுருளாக, வியர்வையில் நெற்றியில் ஒட்டியிருந்தது. முகம் கரடுமுரடான சதுர வடிவம்—உயர்ந்த கன்ன எலும்பு, அறுதியான தாடை, மூன்று நாள் தாடி முளைகள். கழுத்திலே ஒரு கறுப்பு நூல், அதில் ஒரு தாயத்து. இடுப்பில் வேட்டி—முழங்காலுக்கு மேலே மடித்து, மஞ்சள் கரை, பழையது, சேறு தெறித்து. மார்பு முழுவதும் வெறுமையாக, வியர்வையில் மினுமினுத்து, வயிற்றில் தசைப்பட்டைகள். அவன் கையில் ஒரு ஸ்பேனர்—மோட்டாரின் நட்டைத் திருப்பிக்கொண்டிருந்தான்.

இந்த மழை வந்தா உழவு நின்னுடும்... இன்னும் கொஞ்சம் தண்ணி இரைக்கணும்...

வாசலில் ஒரு நிழல் விழுந்தது.

லீலா.

இருபத்தைந்து வயது. அதே கிராமத்தின் கிழக்குத் தெருவில், கணவன் சிங்கப்பூரில் வேலை, இரண்டு வருடமாகத் தனியாக. கூந்தல்—நீண்டு, அடர்த்தியாக, எண்ணெய் பசையுடன், ஒரு நீண்ட பின்னல் இடுப்பைத் தொட்டுத் தொங்க, அதில் மூன்று மல்லிகை வரிசைகள். வெள்ளைப் பூ வாசனை அவள் நடந்து வரும் தூரத்திலேயே காற்றோடு வந்தது. முகம் வட்ட வடிவம்—மென்மையான கோடுகளுடன், நெற்றியில் குங்குமப் பொட்டு சற்றே வழிந்து. கண்கள் கருமையாக, நீண்ட இமைகளுடன், பார்வையில் ஒரு கூச்சமும் அதே நேரம் ஒரு சொல்லப்படாத அழைப்பும். உதடுகள் முழுதாக, அடர் இளஞ்சிவப்பு, கீழ் உதட்டில் வழிந்த வியர்வைத் துளி முத்தாக நின்றது. உடுத்தியிருந்தது ஒரு இளஞ்சிவப்பு காட்டன் சீலை—மஞ்சள் கரை, பழையது ஆனால் சுத்தமானது. சீலையின் மடிப்புகள் அவள் இடுப்பையும் தொடைகளையும் சுற்றி, ஒவ்வொரு அசைவிலும் பிரிந்து ஒட்டின. ரவிக்கை—அதே இளஞ்சிவப்பு, முன்பக்கம் தைத்த பித்தளை பட்டன்களுடன், அவள் மார்பகங்களை இறுக்கமாக அடக்கியிருந்தது. குறுகிய கை ரவிக்கை, முழங்கைகளுக்கு மேலே. இடுப்பில் சீலை நழுவாமல் இறுகிக் கிடந்தது. கால்கள் வெறுமையாக, மினுமினுப்பான பாதங்கள், கணுக்கால்களில் வெள்ளி கொலுசு—கலீல் கலீல்—ஒவ்வொரு அடியிலும்.

"ராம்... தண்ணி வரலையா?" அவள் குரல் மென்மையாக, மழைக்கு முந்தைய காற்றில் நடுங்கியது.

"இன்னும் பத்து நிமிஷம். உள்ள வாம்மா, மழை வருது."

லீலா தயங்கி, பிறகு கதவை மீறி உள்ளே வந்தாள். அறைக்குள் வெப்பம் அதிகம். மோட்டாரின் சூட்டுடன் டீசல் புகை. அவள் மூக்கு சுருங்கியது. ராம் திரும்பி அவளைப் பார்த்தான்—அவள் சீலையில், மார்பகங்களின் உயர்வில், ரவிக்கையின் துணி இறுகி நின்றது. வியர்வையில் ரவிக்கை ஒட்ட, அவள் மார்பகங்களின் வடிவம்—முழுமையான, உருண்டையான, சற்றே தொங்கல்—தெள்ளத்தெளிவாகத் தெரிந்தது. கொலுசு சப்தம் நின்றது.

"இங்க உட்காரு," ராம் ஒரு தலைப்பு சாக்கைக் காட்டினான்.

இப்படி ரெண்டு பேரா இங்க... யாரும் வராம இருக்கணும்...

லீலா சாக்கில அமர்ந்தாள். கால்களை ஒன்றோடொன்று சேர்த்து, சீலையை இழுத்து முட்டியை மூடினாள். ஆனால் அவள் கண்கள்—அவை ராமின் மார்பில், வயிற்றில், வேட்டியின் மடிப்பில் நழுவின. ராம் கவனித்தான். அவன் ஸ்பேனரைக் கீழே வைத்து, மோட்டாரை ஒரு தட்டு தட்டி, திரும்பினான்.

"அவர் எப்போ வர்றார்?" குரல் மட்டும் இறுக்கம்.

"இன்னும் ஆறு மாசத்துக்கு வர மாட்டார்."

வார்த்தைகள் காற்றில் தொங்கின.

வெளியே முதல் இடி கடக் என்று உருண்டது. மழைத் தூறல் டின் கூரையில் சட சட வென்று பெய்ய ஆரம்பித்தது. காற்று ஜன்னல் வழியே நுழைந்து, டீசல் புகையை அப்பி, மண் வாசனையை உள்ளே கொண்டு வந்தது. பிறகு மழை அப்படியே அடர்ந்தது—சோ...—வெளியே கால்வாயின் இரைச்சல் கூட அடங்கியது. ரூமுக்குள் இருள் கவிய ஆரம்பித்தது. ராம் ஒரு பழைய லாந்தர் விளக்கைப் பற்ற வைத்தான். மஞ்சள் வெளிச்சம் இருவர் முகங்களையும் அசைக்க வைத்தது.

"மழை ரொம்ப நேரம் பெய்யும்," அவன் சொன்னான்.

"பெய்யட்டும்."

லீலா சாக்கிலிருந்து எழுந்து ஜன்னல் பக்கம் நடந்தாள். அவள் சீலை நடுவே, நடைப்போக்கில், இடுப்பு அசைந்தது—மெதுவாக, உடலின் இசையில். ராமின் கை, தானாகவே, இடியில் நடுங்கும் லாந்தர் விளக்கை அழுத்திப் பிடித்தது. அவன் கண்கள் அவள் இடுப்பிலிருந்து பின்னால் தொங்கும் பின்னலின் நுனிவரை சென்று மீண்டன.

"லீலா."

அவள் திரும்பினாள். லாந்தர் வெளிச்சத்தில் அவள் முகம் தங்கமாக. உதடுகள் பிரிந்திருந்தன. கண்களில் தண்ணீர்—மழையின் பிரதிபலிப்போ, வேறு எதுவோ.

ஒரே அடியில் அவன் அவள் அருகில் இருந்தான். அவன் கை—எண்ணெய் பிடித்த, சொரசொரப்பான கை—அவள் கன்னத்தைத் தொட்டது. லீலா கண்களை மூடினாள். அவள் மூச்சு ஹா என்று வெளியேறி, அவன் மார்பில் வெற்று சருமத்தில் மோதியது.

"ரெண்டு வருஷமா தனியா..." அவள் முனகல் மழைச் சத்தத்தில் கலந்தது. "எனக்கு..."

அவன் அவளை நிறுத்தினான். தன் உதடுகளை அவள் உதடுகளில் அழுத்தினான்.

அவள் வாய் வரைத்தன்மையுடன், மழையின் குளுமையும் சூட்டு மூச்சும் கலந்து. ராம் அவள் கீழுதட்டைச் சுவைத்து, பின் நாக்கை உள்ளே தள்ளினான். லீலாவின் நாக்கு வெட்கத்துடன் ஒன்றியது. அவள் கைகள் அவன் கழுத்தைச் சுற்றின. மோட்டாரின் டக் டக் சத்தம், மழையின் சட சட, இருவரின் மூச்சு சு... சு...—எல்லாம் ஒன்றாகின.

ராம் தன் கைகளை அவள் இடுப்பில் வைத்து இறுகப் பிடித்தான். சீலை மடிப்புகள் நழுவ, அவள் வயிற்றின் சூடு அவன் விரல்களில் பட்டது. அவன் விரல்கள் மேலேறி, ரவிக்கையின் பட்டன்களைத் தேடின. பித்தளை பட்டன்கள்—டக், டக், டக்—ஒவ்வொன்றாக விடுபட்டன. ரவிக்கை பிரிந்து, அவள் மார்பகங்கள் வெளிப்பட்டன. லாந்தர் வெளிச்சத்தில், அவள் சருமம் இளஞ்சாம்பல் நிறத்தில் ஒளிர்ந்தது. மார்பகங்கள்—முழுமையான, உருண்டையான, வயது கூடும்போதும் சரிந்திராத இளமையுடன். காம்புகள் பெரியவை, அகலமான கரும் பழுப்பு வட்டங்கள், நடுவில் இறுகி விறைத்த நுனிகள்—குருத்தாக.

"ராம்... சத்தம்..." அவள் கிசுகிசுத்தாள்.

"மழையில யாரும் கேட்க மாட்டாங்க."

அவன் தலை குனிந்து, ஒரு காம்பை வாயில் எடுத்து, நாக்கால் சுழற்றினான். லீலாவின் உடல் வளைந்தது. மோட்டாரின் இரும்புத் தகட்டில் அவள் கை ஊன்றியது.

"ஆ... ம்ம்..."

அவன் ஒவ்வொரு காம்பாக மாறி மாறி உறிஞ்ச, விரல்கள் இன்னொரு மார்பகத்தைப் பிசைந்தன—மிருதுவான சதை, விரல்களுக்கு இணைந்து மாறும் வடிவம். காம்பு வாயில் கட்டியாக உப்பியது. லீலாவின் கை அவன் தலையை அழுத்தியது. அவள் மூச்சு வெப்பமாக அவன் கூந்தலில் விழுந்தது.

"இப்ப... எனக்கு..." அவள் கெஞ்சினாள்.

ராம் சாக்கை எடுத்து தரையில் விரித்தான். "படு."

லீலா சாக்கில் படுத்தாள். சீலை மேலும் நழுவியது. அவள் கால்கள் மடங்கின, சீலை அவிழ்ந்து இருபுறமும் சரிந்தது. ராம் அவள் பக்கத்தில் மண்டியிட்டு, சீலையை முழுவதுமாக இழுத்து விலக்கினான். உள்ளாடை—வெள்ளை பருத்தி, நடுவில் ஈரம் ஒட்டி, வெளி உதட்டின் வடிவம் தெரிந்தது. அவன் விரல்கள் உள்ளாடையைத் தொட, துணி ஈரத்தில் பிசுபிசுத்தது.

"எவ்வளவு ஈரம்..." அவன் மூச்சு கொதித்தது.

அவன் உள்ளாடையை இழுத்துக் கழற்றினான். லீலா தன் கைகளை முகத்தில் லேசாக மறைத்துக்கொண்டாள். ஆனால் கால்கள் அவனுக்காகப் பிரிந்தன. லாந்தர் வெளிச்சத்தில், அவள் பூண்டை தெரிந்தது. கருமையான, அடர்த்தியான, சுருள் முடிகள்—வியர்வையால் ஈரமாக, பின்னி. வெளி உதடுகள் சதைப்பிடிப்புடன், வீங்கி, நடுவில் பிரிந்து, உள்ளே இளஞ்சிவப்பு ஈரம் பளபளத்தது. கிளிட்டோரிஸ் முடிகளுக்குக் கீழே, வீங்கி, துடிப்புடன். ரசம் தொடைமடிந்த இடுக்கில் வழிந்து, சாக்கில் கறை படிய ஆரம்பித்தது.

இவ்வளவு நேரம்... இவ்வளவு தூரம்...

ராம் தன் வேட்டியை அவிழ்த்தான். துணி கீழே விழுந்தது. அவன் சுன்னி வெளிப்பட்டது—முழு விறைப்புடன், கருஞ்சிவப்பு நிர்வாணம். நீளம் ஏறக்குறைய ஏழு அங்குலம், சுற்றளவு அவன் தடித்த விரல்களுக்கு ஈடாக. முன்தோல் பின்வாங்கி, மொட்டு பளபளத்து, ஈரத்துளி நுனியில். விதைகள் இரண்டும் கருமையாக, இறுக்கமாக, கனமாகத் தொங்கின.

லீலா பார்த்தாள். அவள் விழிகள் விரிந்தன. அவள் உதடுகள் திறந்து, நாக்கு ஈரம் தேடியது.

"எனக்கு வேணும்..."

ராம் அவள் கால்களுக்கிடையே வந்து, தன் மொட்டை அவள் யோனி வாசலில் சேர்த்தான். இருவரின் சூடும் இணைந்தது. அவன் இடுப்பை முன்னே தள்ளினான். மொட்டு உள் உதடுகளை விலக்கி, முதல் அங்குலம் உள்ளே நுழைந்தது. இறுக்கம். சூடு. ஈரம் உள்ளே இருந்து கொட்டியது.

"ம்..." லீலாவின் நீண்ட முனகல்.

அவன் மேலும் தள்ளினான். பாதி நீளம். அவள் பூண்டையின் உட்சுவர்கள் சுன்னியை இறுகப் பற்றின. ஒவ்வொரு நரம்பும், தசையும் அதை அழுத்தி, விடுவித்தது. ராம் ஒரு கணம் நின்றான்—மூச்சு வாங்கினான்.

"ஆ... ரொம்ப இறுக்கம்..."

"பேசாத... போ..."

அவன் முழு நீளத்தையும் உள்ளே தள்ளினான். இடுப்புகள் ஒன்று சேர்ந்தன. லீலாவின் வாய் திறந்து, ஒலியற்ற அழுகை போல. பின் அவன் வெளியே இழுத்து, மீண்டும் தள்ளினான். ப்...ப்...ப்...—ஈரமான, தாளமான. அவன் விதைகள் அவள் தொடையில் இடிக்க, சாக்கின் சொரசொரப்பு அவள் முதுகில் உரச, அறைக்குள் வியர்வை மணம் பெருகியது.

"வேகமா... ராம்... விடு..."

அவன் தம்மடித்தான். மோட்டாரின் தாளத்துடன் மட்டுமல்ல—அவளின் இடுப்பு தாளத்துடன். லீலா கால்களை அவன் இடுப்பைச் சுற்றி, குதிங்கால்கள் அவன் பிட்டத்தை அழுத்தின. அவன் சுன்னி உள்ளே உள்ளே அடிக்க, கிளிட்டோரிஸ் ஒவ்வொரு உந்தலிலும் அவன் எலும்புடன் உரசியது.

"ஆ... ஆ... ஆ..." அவள் முனகல்கள் கூரையைத் தாக்கின.

லீலாவின் கை தரையில் பரப்பி, அருகில் கிடந்த இரும்புக் கம்பியைப் பிடித்தாள்—சமநிலை தேடி. அவள் உடல் வியர்த்து, மார்பகங்கள் அதிர்ந்து, காம்புகள் விறைத்தன. வயிறு சுருங்கி விரிந்தது. ராம் ஒரு முறை சுன்னியை முழுவதுமாக வெளியே எடுத்து, மீண்டும் ஒரே அடியாக உள்ளே தள்ளினான்.

"ஆஆ...!"

அவள் பூண்டை துடிக்க ஆரம்பித்தது. உட்சுவர்கள் சுழன்று, வெடித்தன. ரசம் கொட்டி, இருவரின் தொடைகளையும் நனைத்தது. ஸ்க்வீல்ச்...—ஒவ்வொரு உந்தலிலும்.

"உள்ள விடு... உள்ள...!" அவள் கத்தினாள்.

ராம் இறுதி வேகம். சுன்னி உள்ளே உள்ளே—வெளியே வெளியே. அவன் முதுகு வளைந்தது. விதைகள் மேலேறி இறுகின.

"ம்... ம்...!"

முதல் பீச்சல். ப்...—அவள் யோனிக்குள் சூடாக, கெட்டியாக. இரண்டாவது—ப்...—முழுமையாக. மூன்றாவது—ப்...—அவள் சுவர்கள் அதை உறிஞ்சின. விந்து வாசனை—உப்பு, காரம்—டீசலுடன், வியர்வையுடன், மழையுடன் கலந்தது.

ராம் சரிந்தான். சுன்னி இன்னும் அவள் உள்ளே, மெதுவாகச் சுருங்கி. லீலா அவன் முதுகைக் கைகளால் அணைத்தாள். விரல்கள் வியர்வையில் வழுக்கின. இருவரின் இதயத் துடிப்பும் மழையின் இரைச்சலில் கரைந்தது.

வெளியே மழை மெலிந்தது. தூரத்தில் யாரோ ஒரு விவசாயி "ஏ... சுப்பயா... மாடு போனது..." என்று குரல் கொடுத்தான். மோட்டார் டக் டக் என்று இன்னும் இயங்கியது.

லீலா எழுந்து அமர்ந்தாள். சீலையை இழுத்து மறைத்துக்கொண்டாள். ராம் வேட்டியை எடுத்து கட்டினான். இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்க்கவில்லை.

"ராமா..." அவள் கிசுகிசுத்தாள்.

"ம்?"

"நாளைக்கும்... நான் வருவேன்."

அவன் திரும்பி, லாந்தர் வெளிச்சத்தில் அவள் முகத்தைப் பார்த்தான். குங்குமம் வழிந்து, உதடுகள் வீங்கி, கண்களில் நிறைவு. அவன் தலையசைத்தான்.

லீலா கதவைத் திறந்து வெளியே நடந்தாள். மழை சாரலாக இருந்தது. சேறு பாதம் பதிந்தது. கொலுசு கலீல் கலீல் என்று மழைச் சத்தத்தில் கலந்தது. வாசனை—மல்லிகை, மழை, டீசல், வியர்வை—அவள் பின்னே தொடர்ந்தது.

ராம் பம்ப் ரூம் வாசலில் நின்று பார்த்தான். மழைக்கோடு போடும் கால்வாயில் வெள்ளம் பெருகிக்கொண்டிருந்தது.