ஒரு சிறிய கிராமத்தில், சரண்யா என்ற இளம் பெண் வசித்தாள். அவளுக்குப் பெரும்பாலும் இயற்கையையும், பிராணிகளையும் காதலிப்பது மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது. ஒருநாள் காலை, சூரியன் உதிக்க ஆரம்பித்தபோது, சரண்யா தனது தோட்டத்துக்குப் போனாள்.
அவளின் தோட்டத்தில் பச்சைக்காய், பழங்கள், மற்றும் மலர்கள் நிறைந்திருந்தன. அவள் விவசாயம் செய்வதை மிகவும் ஆர்வமாக பார்த்தாள். அந்தப் பகலில், சரண்யா தனது தோட்டத்தில் விளைந்த காய்கறிகளைத் திரட்டி, ஒரு சிறிய பந்தலை அமைத்து விற்கத் தொடங்கினாள்.
அங்கு ஒரு கருப்பு பூனை இருந்தது. அது எப்போதும் சரண்யாவின் பின் தொடரும். சரண்யா அதை அன்புடன் "கருப்பி" என அழைத்தாள். கருப்பி, அவளது உணவுகளைப் பகிர்ந்து கொள்ளும் போது எப்போதும் அருகிலேயே இருக்கும்.
ஒரு மாலை, சரண்யா பசுமை நிலத்தில் ஒரு மசாலா பால் செய்முறைத் தயாரித்து, அதை சாப்பாட்டுடன் சேர்த்தாள். அவள் பொங்கலின் சுவையை நுகர்ந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தபோது, கருப்பி அருகே வந்து, அவளைப் பார்க்கத் தொடங்கியது.
சரண்யா சிறிது சோறை எடுத்துக் கொண்டு, கருப்பிக்குக் கொடுத்தாள். கருப்பி மகிழ்ச்சியுடன் அதை உணர்ந்தது. அந்தச் சிறிய பந்தலின் அருகில் சரண்யா மற்றும் கருப்பி மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் உணவு பகிர்ந்து கொண்டனர்.
சூரியன் மெல்ல மறையத் தொடங்கியதும், இருவரும் அவசியமான பசுமை நிலத்தை ரசித்தார்கள். இயற்கையின் அன்பும், பகிர்வின் மகிழ்ச்சியும் அவர்களை இன்னும் நெருங்க வைத்தது.
அந்த நாள், சரண்யா மற்றும் கருப்பிக்கு இனிய நினைவாக மாறியது. அவர்கள் விவசாய வாழ்க்கையின் மகிழ்ச்சியையும், இயற்கையின் அழகையும் மீண்டும் மீண்டும் அனுபவிக்கத் தொடங்கினார்கள்.
கருத்துகள்
உங்கள் கருத்துக்களைப் பகிருங்கள்