என் மனைவியின் அண்ணியின் பெயர் சரண்யா வயது 32 இருக்கும் அதாவது என் மனைவியின் பெரியம்மா மகன் அவர்கள் குடும்பத்துடன் சென்னையில் வசிக்கின்றனர் அவரக்ளுக்கு திருமணம் ஆகி ஒரு குழந்தை இருக்கிறது. நான் முதன் முதலில் சரண்யாவை என் திருமணத்தில் சந்தித்தேன் அதன் பிறகு மறுவீடு விருந்தில் அவர்கள் வீட்டிற்கு சென்றேன் அப்போது பார்த்தேன் ஆனால் அவளை அப்போது பார்க்கும் போது எனக்கு எந்த தவறான எண்ணமும் வரவில்லை. அவள் என்னை விட பெரியவளாக இருந்தாலும் என்னை அண்ணன் என்று தான் அழைப்பாள். இப்படியே திருமணம் ஆகி இரண்டு வருடங்கள் ஓடியது நானும் அதன் பிறகு அவளை பார்க்கவில்லை எப்போதாவது போன் பண்ணி பேசுவாள் அவ்ளோதான். ஒரு நாள் என் மனைவியின் நெருங்கிய உறவினரின் திருமணத்திற்காக அழைப்பிதழ் வந்தது அதை என் மனைவிடம் கூறினேன் இருவரும் பேசி திருமணத்திற்கு செல்ல முடிவு செய்தோம். திருமணம் சென்னையில் என்பதால் அவளது அன்னான் வீட்டிற்கு சென்று அங்கு இருந்து திருமணத்துக்கு செல்ல முடிவு செய்தோம் அவர்களும் திருமணத்திற்கு வருவார்கள் என்பதால் ஒன்றாக செல்லலாம் என யோசித்தேன். திருமண நாள் வந்தது நானும் என் மனைவி இருவரும் சென்னை செல்ல புறப்பட...
போதும்டா என் அம்மா மேல வரதுக்குள்ள பண்ணுடா!! என் வாழ்வில் நடந்த சுவையான சம்பவத்தை உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்ள ஆசைபடுகின்றேன்..நான் அப்போ பாலிடெக்னிக் படிச்சிட்டுருந்தேன்.. எங்க வீட்டு மாடில ராஜானு ஒரு அண்ணன் குடி வந்தாரு அவருக்கு ஒரு தங்கச்சியும், அம்மாவும் மட்டும் தான் அப்பா கிடையாது. அவரு தங்கச்சி அப்போ காலேஜ்(B.Sc -Maths ) முடிச்சிட்டு வீட்ல தான் இருந்தா அவ பேரு சுதா. ராஜா அண்ணன் கார் ஒன்னு வாங்கி சொந்தமா ஓட்டிட்டு இருந்தாரு.. எனக்கு பாலிடெக்னிக் கணக்கு சரியா புரியாததுனால எங்க அம்மா சுதா கிட்ட டியூசன் படிக்க சொன்னங்க..சுதாவும் சரி சொல்லி குடுக்குறேன்னு சொல்லிட்டா.. ஒருவாரம் டியூசன் நல்ல போயிட்டுருந்துச்சு..அன்னிக்கு ஒருநாள் அவ அம்மா எங்க வீட்ல போயி எங்க அம்மா கூட பேசிட்டு இருந்தா..அப்போ சுதாவும், நானும் மட்டும் தான் அவ வீட்ல இருந்தோம்.. வெள்ளை கலர் சட்டையும், கருப்பு கலர் பாவடையும் போட்டிருந்தா..வெள்ளை கலர் சட்டைக்கு உள்ளே அவ போட்ருந்த கருப்பு கலர் பிராவும் அவளோட முளை வடிவமும் அப்டியே அப்பட்டம தெரிஞ்சது. என்னால அவ சொல்லிக்குடுக்குரத கவனிக்கவே முடியலை. அவ முளையவே வெறிச்சு பாத்துட்ட...
பகலின் சலசலப்புகள் அடங்கி, அவர்களின் சிறிய அறைக்குள் மாலை இருள் ஒரு மென்மையான திரைச்சீலையாய் விழுந்தது. வெளிச்சம் குறைந்து, அமைதி மட்டும் ஆழமாய் வியாபித்திருந்தது. ரிஷி, கதவுச் சாய்மானத்தில் சாய்ந்தபடி, காபி மேஜையில் மல்லிகைப் பூக்களை அடுக்கி வைத்த அஞ்சலியின் மேல் பார்வையை ஓடவிட்டான். அந்தப் பூக்களின் போதை தரும் வாசனையும், அவர்கள் உண்ட உணவின் லேசான சூடும் காற்றை நிரப்பியது. "பூக்கள் ரொம்ப அழகு," ரிஷி சொன்னான், அவனது குரல் அவளின் உடலெங்கும் ஊடுருவும் ஒரு மெல்லிய அனலாய் ஒலித்தது. அவள் மெதுவாகத் திரும்பி, தன் முழு ஆசையையும், சொல்லப்படாத அழைப்பையும் சுமந்த ஒரு புன்னகையை உதிர்த்தாள். "இவை உங்களைத் தான் நினைவூட்டின." ரிஷி நெருங்கி வந்தான். இடையில் இருந்த தூரம் நொடியில் மறைந்தது. அவனது விரல்கள் அவளது கையைத் தொட்டபோது, அஞ்சலியின் உடலில் ஒரு சிலிர்ப்பு ஓடியது. அவன் ஒரு மல்லிகையை எடுத்து, அவளது காதின் பின்னால் செருகினான். அந்த மலர், அவளது இருண்ட கூந்தலில் ஒரு தூய்மையான ரகசியமாய் ஒளிர்ந்தது. "உங்களை எனக்கு நினைவூட்டுவது எது, அஞ்சலி?" அவன் அவளது...
கருத்துகள்
கருத்துரையிடுக